Προσαρμογή υποτίτλων για την έκδοση Blue-Ray D. ALESTAS
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ F1 Insight, lemon EPOCA The Diary of Anne Frank Team
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ F1 Insight
W
WW
WWW
WWW.
WWW.S
WWW.SU
WWW.SUB
WWW.SUBS
WWW.SUBS.
WWW.SUBS.G
WWW.SUBS.GR
Άμστερνταμ 6 Ιουλίου 1942
- Χρόνια πολλά Άννα. - Σ' ευχαριστώ μπαμπά.
Έκπληξη;
- Διάλεξες το ομορφότερο, έτσι; - Το διαλέξαμε.
Το να γράφω σ' ένα ημερολόγιο θα είναι μία πολύ παράξενη εμπειρία,
για κάποια σαν κι εμένα.
Όχι μόνο γιατί δεν έχω γράψει ποτέ μου τίποτα πριν,
αλλά και γιατί μου φαίνεται ότι αργότερα, ούτε εγώ ούτε κανένας άλλος
δεν θα ενδιαφέρεται για τις φλυαρίες μιας 13άχρονης μαθήτριας.
Το θέμα είναι,
ότι κανένας δεν θα πιστέψει ότι είμαι μόνη στον κόσμο.
Έχω αξιαγάπητους γονείς και μια 16χρονη αδερφή,
και υπάρχουν περίπου 30 άτομα που μπορώ να αποκαλέσω φίλους.
έχω μία σωρεία θαυμαστών οι οποίοι δεν μπορούν
να πάρουν τα μάτια τους από πάνω μου.
Επιφανειακά, φαίνεται ότι έχω τα πάντα...
εκτός από τον έναν αληθινό μου φίλο.
Ελπίζω να μπορέσω να επιστευτώ τα πάντα σε σένα,
και ότι θα είσαι μια σπουδαία πηγή παρηγοριάς και συμπαράστασης.
- Πολύ θα το ήθελα. - Μέχρι αύριο τότε.
- Που πρόκειται να πας; - Απλά για μια βόλτα.
Τουλάχιστον μπορούμε ακόμα να το κάνουμε αυτό.
Στους Εβραίους απαγορεύετε να πάνε στο σινεμά βλέπετε...
ή για κολύμπι, ή για πατινάζ, ή να χρησιμοποιούν τα πάρκα,
ή να κάθονται σε δημόσια παγκάκια,
ή να χρησιμοποιούν το τραμ, ή να κυκλοφορούν με αμάξια.
Αλλά μπορούμε ακόμα να πάμε μια βόλτα μ' ένα αγόρι.
Εσύ πήγαινε.
Γιατί;
Δεν θέλω να φανώ πολύ ενθουσιώδης.
Τι συνέβη;
Μην ανοίξεις την πόρτα.
Μην αφήσεις κανένα να μπει μέσα.
- Μα τι είναι; - Είναι χαρτιά κλήτευσης.
Πατέρα.
Μα θα τον στείλουν μακριά στα στρατόπεδα εργασίας.
Με συγχωρείτε.
Σας έπεσε κάτι.
Σας ευχαριστώ.
Δεν θα πας, εννοείται.
- Που δεν θα πάει; - Η κλήτευση ήταν για μένα.
Τι;
Γιατί δεν μου το είπες;
Είναι αυτός ο φίλος σου.
Θα νομίσει ότι δεν είναι κανένας εδώ.
Γιατί στέλνουν αυτήν;
- Είναι επειδή είμαι 16. - Γιατί δεν μου το είπατε;
- Νομίσαμε ότι ήσουν πολύ νέα. - Πολύ νέα;
Άννελις, κάτσε κάτω.
Πρέπει να με ακούσεις πολύ προσεχτικά.
Κάνουμε διαπραγματεύσεις για να πάμε να κρυφτούμε...
- ...για λίγο καιρό. - Να κρυφτούμε;
Που;
Σχεδιάζαμε να φύγουμε σε περίπου 10 μέρες
- ...αλλά έπρεπε να το αλλάξουμε. - Είναι μέσα στην χώρα;
Δεν μπορώ να σου το πω αυτό, αγάπη μου,
αλλά πρέπει να φύγουμε νωρίς αύριο το πρωί και πρέπει να κινηθούμε γρήγορα.
Καλή μου, η Μιπ θα σε πάρει ξεχωριστά.
Θα είναι ασφαλέστερα έτσι.
Τώρα, δεν πρέπει να πεις τίποτα σε κανέναν.
Καταλαβαίνεις;
Τώρα,
φόρα όσα περίσσοτερα ρούχα μπορείς
και πακέταρε ότι μπορείς να κουβαλήσεις στην σχολική σου τσάντα.
Δεν πρέπει να μας δουν να κουβαλάμε βαλίτσες.
Η Μιπ κι ο Γιάν θα μαζέψουν τα υπόλοιπα πραγματά μας αργότερα.
Έφυγε.
Θα πάρω τον Μούρτσι.
Πακετάρισα τα πιο τρελά πράγματα, αλλά το μυαλό μου ήταν σε σύγχυση.
Όπως και να 'χει, οι αναμνήσεις σημαίνουν περισσότερα για μένα από τα φορέματα.
Άφησε τα.
Φαινόμασταν λες και πρόκειται να περνούσαμε την νύχτα μέσα σε ψυγείο.
Φορούσα δύο φανέλες, τρία εσώρουχα,
ένα φόρεμα, μια φούστα και δύο ζευγάρια κάλτσες.
Έτοιμες;
Ασφυκτιούσα πριν καν ακόμα φύγουμε από το σπίτι.
Αντίο Μούρτσι.
Εδώ είναι;
Το γραφείο σου;
Νόμιζα ότι θα πηγαίναμε στην ύπαιθρο.
Πρέπει να βιαστείτε. Είναι αργά. Οι εργάτες θα φτάσουν.
Σ' ευχαριστώ, αγαπητή μου Μιπ.
Συνέβησαν τόσα πολλά από χθες.
Ήταν λες και ολόκληρος ο κόσμος ξαφνικά γύρισε ανάποδα.
Όταν η πόρτα κλείνει,
η πραγματικότητα είναι ότι θα πρέπει
να μείνουμε εδώ μέχρι ο πόλεμος να τελειώσει.
Μπράβο Μάργκοτ.
Αυτή η ραπτομηχανή... Αυτή δεν είχε πάει στους Μέντερς;
Και εδώ είναι και το μικρό τραπεζάκι. Αναρωτιόμουν που είχε πάει αυτό.
Κάτσε τώρα εκεί κάτω, καλή μου.
Φτάνουν. Είναι 8:30.
Τώρα...
Πρέπει να κάτσουμε,
πολύ ήσυχοι.
Μέχρι τις 12:30.
Τι;
Και τι θα γίνει αν χρειαστεί να πάμε στην τουαλέτα;
Η αποθήκη του πατέρα ήταν στο ισόγειο, βλέπετε,
κάτω από το γραφείο του.
Οι υπάλληλοι της αποθήκης που δουλεύουν εκεί δεν ξέρουν τίποτε για εμάς,
οπότε, όσο είναι εκεί κάτω κατά την διάρκεια
της εργάσιμης ημέρας, εμείς πρέπει να κάνουμε ησυχία.
Μάργκοτ.
Να μην κοιτάμε έξω από τα παράθυρα. Να μην περπατάμε τριγύρω με τα παπούτσια.
Να μην τρέχουν οι βρύσες. Να μην μιλάμε δυνατά. Να μην τραβάμε το καζανάκι.
Δεν ξέρω πως θα το αντέξω.
Μπορούμε να χαλαρώνουμε κατά την διάρκεια του μεσημεριανού,
όταν οι εργάτες φεύγουν.
Και μετά τις 17:30 όταν πηγαίνουν σπίτια τους.
Οι μόνοι άνθρωποι που γνωρίζουν ότι είμαστε εδώ
είναι το προσωπικό του γραφείου.
Και ρισκάρουν τις ζωές τους για να φροντίζουν εμάς.
Είμαστε τυχεροί.
Είμαστε πραγματικά πολύ τυχεροί.
Τι θα συμβεί σε αυτούς αν το ανακαλύψουν;
Τώρα, ας ξεπακετάρουμε αυτά και...
ας φτιάξουμε μεσημεριανό.
Δε νομίζω ότι θα αισθανθώ ποτέ σαν στο σπίτι εδώ,
αλλά αυτό δεν σημαίνει και ότι θα το μισήσω.
Ο πατέρας έφερε μερικά βιβλία και λέει ότι μπορούμε να έχουμε μερικά παιχνίδια.
Έχω μέχρι και την συλλογή μου από αστέρες του κινηματογράφου.
Σαν στο σπίτι.
Τι θα βάλεις στην δική σου μεριά, Μάργκοτ;
Δεν ξέρω.
Το ξέρω ότι είναι δύσκολο Μάργκοτ, αγάπη μου,
αλλά τουλάχιστον δεν είμαστε χωριστά.
Πάρα πολλές οικογένειες είναι.
Τουλάχιστον εμείς έχουμε ο ένας τον άλλον.
Ζωήρεψε, αγάπη μου.
Σου μυρίζει καπνός;
Ίντιθ.
- Μητέρα. - Δεν πειράζει, Άννα.
Είναι μόνο μια κατσαρόλα, αγάπη μου.
Δεν πειράζει.
Γλυκιά μου, θα πας να τελειώσεις το ξεπακετάρισμα σου;
Παρακαλώ... Παρακαλώ.
Καλό κορίτσι.
Καλή μου...
θα είμαστε μια χαρά.
Θα είμαστε μια χαρά.
Σταμάτα το αυτό. Σταμάτα το.
Αυτό είναι.
Έλα τώρα. Πρέπει να είσαι δυνατή για εμένα.
Πρέπει να είσαι δυνατή.
Ακόμα, δεν ξέρω τι νιώθω.
Είναι σαν να είμαι σε διακοπές σε κάποιο παράξενο πανδοχείο.
Είναι κάπως νωτισμένο και γέρνει λίγο,
αλλά είναι πιθανότατα το πιο άνετο μέρος για να κρυφτείς σε όλο το Άμστερνταμ.
Όχι, σε όλη την Ολλανδία.
Ο μπαμπάς έχει δίκιο.
Είμαστε πολύ τυχεροί.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να ράψουμε
μερικές κουρτίνες, έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να μας δει.
Αργά.
Βασικά μετά βίας μπορείς να τις πεις έτσι
αφού δεν είναι τίποτε άλλο παρά ρετάλια από υφάσματα.
Πολύ καλλιτεχνικές, έτσι δεν είναι;
Ίσως θα έπρεπε να τις πουλήσουμε σε κάποια γκαλλερί όταν ο πόλεμος τελειώσει.
Δεν μπορούμε να φωνάξουμε γιατρό, φυσικά...
για προφανείς λόγους.
12:30.
Είμαστε εντάξει.
Πιές λίγο νερό ακόμα.
Μιπ, πόσο υπέροχο είναι που σε βλέπω.
Έχεις δει την Χάννελι; Ρώτησε για μένα;
- Όχι, δεν την έχω δει. - Μα μένεις απέναντι της.
Δεν έχεις δει κανέναν από το σχολείο μου;
Πήρες το φάρμακο, Μιπ;
Ναι. Μαζεύει μερικά Ρώσσικα βιβλία σήμερα.
Από που τα βρίσκει;
- Δεν ρωτάω. - Έχεις έναν πολύ γενναίο άντρα.
Και έναν πολύ εξυπηρετικό μανάβη.
Θα παίρνω την λίστα με τα ψώνια σας στις 8:30 κάθε πρωί,
και μετά θα προσπαθώ να έρχομαι στην ώρα του μεσημεριανού.
Σε παρακαλώ, να έρχεσαι.
Δεν ξέρω πως να σ' ευχαριστήσω.
Προσέξτε τα κεφάλια σας.
Έπρεπε να χαμηλώσω τον τοίχο εκεί ώστε να χωρέσει η βιβλιοθήκη.
Κανείς δεν θα πιστέψει ότι είναι κάποιος εδώ.
Τώρα το μυστικό μας καταφύγιο είναι όντως μυστικό.
Γινόμαστε χρήσιμοι.
Σήμερα είχε πλάκα. Βγάλαμε τα κουκούτσια από
τρία καφάσια δαμάσκηνα για τον κύριο Κούγκλερ.
Αυτός και ο κύριος Κλέιμαν διευθύνουν την
επιχείρηση του πατέρα μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος.
Φτιάχνουν πηκτίνη για μαρμελάδες και μείγματα μπαχαρικών για λουκάνικα.
Πήρα τα τρία καφάσια για το δωμάτιό μας.
Αλλά δεν θα είμαστε μόνοι μας για πολύ.
Σήμερα, οι Βαν Νταν ήρθαν να μείνουν μαζί μας.
Ο κύριος Βαν Νταν δουλεύει για τον πατέρα μου.
Έχει καλή μύτη για να μυρίζει μπαχαρικά.
Θα έχει πολλή περισσότερη πλάκα να υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι τριγύρω.
Δεν μου αρέσει η ησυχία.
Με κάνει να ανησυχώ.
Καλωσήρθατε.
Είσαι εντάξει;
Χτύπησα το κεφάλι μου.
- Είμαι λίγο λαχανιασμένη. - Τι ωραίο καπέλο.
Σ' ευχαριστώ χρυσή μου.
Γνωρίζεις το γιο μας, τον Πήτερ.
Σ' έχω δει στο σχολείο.
Τι είναι αυτό;
Αυτός είναι ο Μούρτσι.
Μα συμφωνήσαμε. Όχι ζώα.
Δεν είναι δίκαιο. Γιατί αυτός επιτρέπεται να έχει γάτα;
- Σου είπα να μην την φέρεις. - Εσύ δεν μ' άφησες να φέρω τον Μούρτσι.
- Θα είναι πολύ καλός. - Θα τον προσέχω εγώ.
Το καημένο το αγοράκι αγαπάει το γατάκι του, έτσι δεν είναι, γλυκέ μου;
Και επίσης, θα μας ευχαριστείτε γι΄αυτό.
Αυτό το μέρος πρέπει να είναι...
γεμάτο ποντίκια.
Δεν περιμένω η συντροφιά του Πήτερ να αξίζει πολλά,
αλλά υποθέτω ότι θα πρέπει να τον ανεχτώ.
Πρόσεξε στις σκάλες. Είναι λίγο επικίνδυνες.
Πρόσεξε αυτά τα σκαλιά, επίσης.
Αυτό είναι το δωμάτιο της μητέρας και του πατέρα.
Και εδώ κοιμάμαι εγώ και η Μάργκοτ.
Αυτή είναι η Γκρέτα Γκάρμπο. Λατρεύω τις ταινίες της, εσύ;
Και αυτή είναι η πριγκίπισσα Ελισάβετ της Αγγλίας και αυτή η Μάργκαρετ Ρόουζ.
Σε ενδιαφέρουν καθόλου οι βασιλικές οικογένειες;
Αυτό είναι το μπάνιο.
Θα πρέπει να έχεις τελειώσει μέχρι τις 8.30 το πρωί.
Στο νιπτήρα έχει κρύο νερό αλλά όταν οι εργάτες πάνε σπίτι,
μπορούμε να χρησιμοποιούμε το μπάνιο
του γραφείου του πατέρα, στο κάτω πάτωμα.
Και μπορούμε να ακούμε τον ασύρματο εκεί, επίσης.
Έλα!
Σε παρακαλώ, βοήθησέ με.
Σε βοηθάω.
Αυτό είναι το καθιστικό, αλλά την νύχτα θα κοιμούνται εδώ οι γονείς σου.
Ο κύριος Κλέιμαν τους έφτιαξε ένα πτυσσόμενο κρεβάτι.
Αυτό είναι το δωμάτιό σου.
Δεν είναι άνετο;
Έλα. Έλα εδώ πάνω.
Και αυτό είναι το πιο αγαπημένο μου μέρος απ' όλα.
Μπορούμε να κάνουμε περισσότερη φασαρία εδώ πάνω.
Και επιτρέπεται να ανοίξουμε τα παράθυρα ώστε να αναπνέουμε καθαρό αέρα.
Αυτός είναι ο πύργος του Γουέστερκερκ.
Η μητέρα απεχθάνεται τις καμπάνες, αλλά εγώ τις λατρεύω.
Μου θυμίζουν τον έξω κόσμο.
Έρχομαι εδώ πάνω όταν οι άνθρωποι μου σπάνε τα νεύρα.
Σε νευριάζουν ποτέ οι γονείς σου;
Οι δικοί μου ναι, ειδικά η μητέρα.
Μπορώ να τον κρατήσω;
Είναι λίγο ντροπαλός.
- Είναι ένας βλάκας. - Είναι απλώς ντροπαλός.
Απ' όλα τα αγόρια εδώ γύρω, εμείς πρέπει να έχουμε αυτόν.
- Εγώ νομίζω ότι είναι κάπως γλυκούλης. - Όχι.
Πάντα σκέφτεσαι το καλύτερο για τους ανθρώπους.
Δεν έχει συνηθίσει τα κορίτσια και είναι τρομαγμένος.
- Όλοι είμαστε τρομαγμένοι. - Μετά βίας διέφυγαν.
Η τελευταία εβδομάδα ήταν τρομερή.
Χθες, συγκέντρωσαν 700 Εβραίους.
Οι φίλοι μας, οι Γκόσλερς, τους θυμάστε,
εξαφανίστηκαν χθες την νύχτα.
Σας παρακαλώ, ας το συζητήσουμε αυτό αργότερα.
Ο κόσμος νομίζει ότι πήγατε στην Ελβετία.
Μου χτύπησε ο γείτονάς σας και είπε ότι φύγατε βιαστικά,
οπότε πήγα και έψαξα το σπίτι σας.
Τότε βρήκα το σημείωμα που αφήσατε.
Ποιό σημείωμα;
Είχε μια διεύθυνση στην Ζυρίχη.
Του είπα να το καταστρέψει μήπως κάποιος το έβρισκε.
Την επόμενη μέρα όλοι μου έλεγαν ότι πήρατε το αεροπλάνο για Ελβετία!
- Είδατε την γάτα μου; - Ποιά γάτα;
Θα είναι εντάξει, χρυσό μου. Η κυρία Σμιντ θα την φροντίζει.
- Είναι καλά; - Γίνεται πόλεμος, ξέρεις.
Έχουμε πιο σημαντικά πράγματα στο μυαλό μας από τις γάτες.
Και τότε γιατί εσείς φέρατε την δικιά σας;
Ίντιθ, που είναι αυτό το μπουκάλι κονιάκ;
- Κονιάκ; - Το φυλούσαμε για την άφιξή σας.
Ανυπομονούσα πραγματικά να έρθουν οι Βαν Ντανς να μείνουν μαζί μας.
Τώρα, δεν είμαι τόσο σίγουρη.
Καλωσήρθατε στο καταφύγιο, φίλοι μου.
Σας είμαστε πολυ ευγνώμονες, έτσι δεν είναι, Πετρονέλλα;
Αγαπητή μου.
Θα συνέλθει.
Το σαββατοκύριακο, συγυρίσαμε όλο το κτήριο.
Σήμερα η μητέρα με έστειλε στο κάτω πάτωμα να κάνω την μπουγάδα όλων.
Μετά άρχισε να μου δίνει άλλη μία από τις διαλέξεις της.
Έχει την αντίθετη άποψη για όλα.
Κάθε μέρα, νιώθω τον εαυτό μου να απομακρύνεται
όλο και περισσότερο από αυτήν.
Είναι δύσκολο να πιστέψω ότι μόνο πριν από ένα μήνα ήταν τα γενέθλιά μου.
Ήμασταν τόσο χαρούμενοι.
Ο πατέρας λέει ότι θα έπρεπε να ήμουν πιο ευγενική απέναντί της,
αλλά μερικές φορές θέλω να την χαστουκίσω στο πρόσωπο.
Δεν χρειάζεσαι όλα αυτά τα πράγματα στο πρόσωπό σου.
- Δεν είναι πράγματα, είναι μακιγιάζ. - Πρέπει να το πληρώνουμε.
Μας κοστίζει μια περιουσία!
Τότε δεν έχουμε χρήματα και για τα τσιγάρα σου, αλλά αυτό δεν...
Τα τσιγάρα μου δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη.
Τι θέλεις να κάνω; Να βγώ έξω στο δρόμο
να περπατήσω μέχρι το διαμέρισμα και να πάρω τα είδη μακιγιάζ;
Για ποιόν είναι αυτό;
Μόνο εδώ πάνω νιώθω ελεύθερη.
Σύντομα θα βγουν αγριοκάστανα στην καστανιά.
Το ότι δεν μπορώ να βγω έξω με νευριάζει περισσότερο από ότι μπορώ να πω.
Και τρομοκρατούμαι στην ιδέα ότι θα βρεθεί
η κρυψώνα μας και θα μας πυροβολήσουν.
Αυτό, φυσικά, είναι μια δικαίως καταθλιπτική προοπτική.
Άννα!
Μπορώ να μπω μέσα;
- Έλα σε μένα, χρυσό μου. - Αυτόν θέλω!
- Μπορώ να μπω μέσα; - Έλα τότε.
Σβήσ' το αυτό!
Όχι φώτα.
Είναι εντάξει για σένα! Εσύ έχεις βρεθεί στα χαρακώματα!
- Πρέπει να έχουμε κανόνες. - Στα κομμάτια οι κανόνες!
Σε παρακαλώ, μπαμπάκα!
Εντάξει, γλυκιά μου.
Εντάξει.
Σήμερα είναι Σάββατο. Και οι άνθρωποι της αποθήκης δεν είναι τριγύρω
οπότε μπορούμε να σηκωθούμε αργά και να κάνουμε το μπάνιο μας.
Μπορούμε να πάμε οπουδήποτε στο σπίτι
αλλά εμένα μου αρέσει να χρησιμοποιώ την τουαλέτα μας.
Ο κύριος Βαν Νταν κάνει το μπάνιο του στο δωμάτιο του Πήτερ,
ενώ η κυρία Βαν Νταν δεν έχει κάνει μπάνιο ακόμα.
Περιμένει να δει ποιό είναι το καλύτερο μέρος.
Η μητέρα πλένεται στο καθιστικό, πίσω από ένα παραπέτασμα,
ενώ ο πατέρας κάνει μπάνιο στο γραφείο του στο κάτω πάτωμα.
Εύχομαι να έκαναν όλοι γρήγορα.
Σε παρακαλώ μείνε εδώ πάνω για την επόμενη μισή ώρα.
Σας παρακαλώ μείνετε εδώ πάνω για την επόμενη μισή ώρα.
- Το 'χω. Το 'χω. - Δεν είναι βαρύ. Εντάξει, εντάξει.
Μπαμπά, το νερό!
Άχρηστο αγόρι!
Ο Πήτερ κάνει μπάνιο κάτω στο δωμάτιο του ραδιοφώνου βλέπετε,
και τρομοκρατείται στην ιδέα ότι κάποιος θα μπει μέσα.
Οι προφυλάξεις που παίρνει είναι αξιολύπητες, έτσι δεν είναι;
Μητέρα!
Και η Μάργκοτ πλένεται στο μπροστινό γραφείο
όπου βάζει έμενα να κάνω τον άγρυπνο φρουρό.
Βιάσου.
Εσύ έκανες αρκετή ώρα.
Ανν!
Θα σε δουν!
Μπορούμε να κρυφοκοιτάμε έξω. Ο πατέρας το είπε.
Έχει πλάκα να βλέπεις όλους αυτούς τους ανθρώπους.
- Συνήθιζα να τους πετάω νερό. - Δεν το έκανες.
Αναπηδούσαν για να δουν από που τους ήρθε.
Τώρα κοιτάνε πάνω για βόμβες.
Και παρόλα αυτά η ζωή συνεχίζεται.
Αυτό είναι το παράξενο.
Υπάρχει μια οικογένεια που μένει στην μαούνα έχουν το πιο γλυκό σκυλάκι.
Μια φορά είδα ένα ζευγάρι Εβραίων, να περνάνε τον δρόμο.
Ένιωθα ότι ατένιζα ένα από τα Επτά Θαύματα Του Κόσμου.
Μου έδωσε ένα τόσο περίεργο συναίσθημα,
σαν να τους είχα καταδώσει στις αρχές.
Με συγχωρείτε.
Αγαπητοί μου φίλοι, απόψε έχουμε δικά μας νέα.
Όλοι γνωρίζουμε τα φρικτά πράγματα που συμβαίνουν έξω.
Αναρωτιόμουν αν θα σκεφτόσασταν το να έρθει να μείνει μαζί μας άλλο ένα άτομο.
- Ποιός; - Ο κ. Άλμπερτ Ντάσσελ.
- Τον ξέρω! Είναι αυτός ο οδοντίατρος. - Είναι πολύ ευϋπόληπτος.
Βρίσκεται στο διαμέρισμα της Μιπ τώρα, περιμένοντας την απόφαση σας.
Αλλά γιατί αυτόν; Εννοώ, δεν αφήνατε τα ξαδέρφια μου να έρθουν.
Ο κύριος Ντάσσελ είναι μόνο ένας άνθρωπος.
- Έχουμε χώρο μόνο για έναν. - Ένα στόμα παραπάνω για τάισμα.
- Μπορούμε όλοι να τρώμε λίγο λιγότερο. - Να μιλάς για τον εαυτό σου.
Μην είσαι τόσο αχόρταγος μονοφαγάς.
Δεν θα καπνίσει όλα τα πολύτιμα τσιγάρα σου, έτσι δεν είναι;
Λοιπόν;
Ναι, ναι, ναι.
Σας ευχαριστώ, αγαπητοί φίλοι.
Ο κ. Ντάσσελ έφτασε στο γραφείο και όταν η Μιπ τον έφερε πάνω,
του είπε ότι είμασταν πίσω από την βιβλιοθήκη,
έμεινε τόσο έκπληκτος που σχεδόν λιποθύμησε.
Δόξα τω Θεό που δεν τον κράτησε σε αγωνία ακόμα περισσότερο.
Τι κάνετε εδώ;
- Νόμιζα ότι είσασταν στην Ελβετία. - Παρακαλώ, καθίστε.
- Καπνίζεις; - Όχι.
Σ' ευχαριστώ. Οι Βάισμανς,
ορκίστηκαν ότι σε είδαν να σε παίρνουν μακριά μ' ένα φορτηγό.
Και ο κ. Νίκλας είπε ότι θα πήγαινες για να κρυφτείς στην εξοχή.
Τι συνέβη στην Ίλσε;
- Ποιά; - Αγάπη μου, άστον να πάρει μια ανάσα.
Ίλσε Βάγκνερ. Μένει στο κτίριο σας.
Τους γονείς τους πήραν μακριά.
Δεν ξέρω τι συνέβη στα παιδιά.
Όχι.
Χέρμαν Βαν Νταν.
- Γνωρίζεις την σύζυγο μου, Πετρονέλλα; - Φυσικά.
- Και αυτός είναι ο γιός μου, ο Πήτερ. - Πήτερ.
Θα θέλατε μια κούπα καφέ, κύριε Ντάσσελ;
Είναι υποκατάστατο, φοβάμαι. Και θα πρέπει να το φτιάξουμε σε κανάτα.
Ακόμα περιμένω για την καφετιέρα μου.
Μπορείτε να έχετε μερική από την ΔΙΚΗ ΜΑΣ ζάχαρη.
Τι γίνεται; Σε παρακαλώ, πες μας.
6.000 Εβραίοι έχουν φύγει.
Άρχισαν να τους παίρνουν ακόμα και από τα φρενοκομεία.
Υπάρχουν φήμες για μαζικές στειρώσεις.
- Παρακαλώ... - Ας μιλήσουμε αργότερα.
Δεν μας το είπες ποτέ.
Πρέπει να φύγω.
Τώρα...
Πρέπει να κάνουμε ησυχία μέχρι το μεσημέρι.
Είμαι τόσο πολύ ευγνώμων.
Το έχω τελειώσει.
- Γιατί πρέπει να κοιμηθεί εδώ; - Δεν έχει που αλλού να πάει.
Αλλά γιατί με μένα;
Είπαν ότι δεν θα ήταν πρέπον για μένα να μοιραστώ το δωμάτιο με έναν ώριμο άντρα.
Και εγώ δεν μετράω, υποθέτω.
- Δεν εννοούν αυτό. - Εγώ είμαι απλά ένα παιδί.
- Ρώτησαν αν θα σε πείραζε. - Και τι υποτίθεται ότι έπρεπε να πω;
Θα προτιμούσα περισσότερο να ήμουν εδώ μαζί σου.
Αυτό είναι το κρεβάτι μου;
Πήρες το μεγαλύτερο. Έπρεπε να στηρίξουμε το στρώμα μου σε μια καρέκλα.
Ελπίζω να με βρεις μια ευχάριστη συντροφιά.
Πολλοί από τους ασθενείς μου είναι παιδιά. Τα πηγαίνω πολύ καλά μαζί τους.
Δεν είμαι παιδί, για την ακρίβεια. Είμαι δεκατριών.
Μπορείς να βάλεις τα πράγματα σου...
εδώ μέσα.
Δεν είμαι ακριβώς ευχαριστημένη έχοντας ένα ξένο να χρησιμοποιεί τα πράγματα μου,
αλλά πρέπει να κάνεις θυσίες
για έναν καλό σκοπό και είμαι χαρούμενη που μπορώ να κάνω αυτήν την μικρή.
Ποιά είναι αυτή;
Η αρραβωνιαστικιά μου, η Λόττε.
Μα αυτός είναι αρχαίος.
Μπορώ να ρίξω μια ματιά;
Τι υπέροχα ξανθά μαλλιά. Μου αρέσουν οι μπούκλες.
- Δείχνει πολύ πιο νέα από σένα. - Ναι, ναι...
Θα τρομοκρατηθεί μόλις μάθει ότι έφυγα.
Δεν έχει ιδέα για το που, βλέπεις... Βέβαια, φυσικά, ούτε κι εγώ είχα.
Εμείς έχουμε φύγει εδώ και τέσσερεις μήνες.
Δεν ξέρω τι σκέφτονται οι φίλοι μου,
δεν ξέρω αν είναι ακόμα εκεί.
Αλλά παραμένουμε χαρωποί.
Πρέπει να παραμείνουμε χαρωποί.
Περισσότερες πατάτες, κυρία Φράνκ;
Ευχαριστώ.
Κι άλλες πατάτες, κύριε Ντάσσελ;
" Περιγραφή για το μυστικό Δωμάτιο. "
"Ένα μοναδικό συγκρότημα για την στέγαση Εβραίων και άλλων προσφύγων πολέμου."
"Ανοιχτό καθ' όλη την διάρκεια του έτους. Χωρίς χρέωση. Διατροφή χαμηλή σε λιπαρά."
" Τρεχούμενο νερό στο μπάνιο και διάφοροι εσωτερικοί και εξωτερικοί τοίχοι. "
Δεν έχει τελειώσει ακόμα.
" Απαγορεύεται η ακρόαση Γερμανικών δελτίων ειδήσεων, "
" αφού μόνο η γλώσσα πολιτισμένων ανθρώπων μπορεί να χρησιμοποιηθεί. "
Ακούστε, ακούστε!
" Δεν επιτρέπεται καμία ασχολία ελεύθερου χρόνου "
" εκτός του σπιτιού μέχρι νεωτέρας ανακοίνωσης. "
" ωστόσο η ρυθμική γυμναστική προτείνεται από την διεύθυνση "
" και το τραγούδι επιτρέπεται μετά τις 6:00 μμ. "
" Τέλος. Δική σας, Άννα. "
Καληνύχτα Αννελίζ.
Καληνύχτα, κύριε Ντάσσελ.
Νοέμβρης 1942
48... 49... 50...
Καλημέρα, Αννελίζ.
- Καλημέρα. - 52... 53... 54...
Ο κύριος Ντάσσελ είναι πρωταθλήτης σε αγωνίσματα, δεν το ήξερες;
Είναι πολύ μεγάλος.
Του αρέσει να διατηρείται σε φόρμα.
Εν αντιθέσει με κάποιους που θα μπορούσα να αναφέρω.
Εσείς δεν χρειάζεται να κοιμάστε μαζί του.
Και ροχαλίζει.
- Καλημέρα, κύριε Ντάσσελ. - Καλημέρα σε όλους.
Πώς είναι το πλευρό σας, κυρία Βαν Νταν;
Πονάει πολύ, κύριε Ντάσσελ.
Γιατί ξαφνικά κάνει γυμναστική;
Για να ξεφορτωθεί τον χοντρό πισινό της, υποθέτω.
Απλώς, εδώ... απλώς...
Ο κύριος Ντάσσελ είναι εκπαιδευμένος γιατρός, γλυκέ μου.
Είμαστε τυχεροί με το να έχουμε άλλον έναν ειδικό αναμεσά μας.
Γι' αυτό και ο φίλος μου, ο κύριος Φρανκ με προσέλαβε.
Πιστεύω ότι αυτά θα μας φτάσουν για τον χειμώνα.
Εύχομαι να μην πουλούσες μπαχαρικά.
Γιατί δεν διάλεξες κάτι ωραίο, όπως τα γλυκά;
Τον καιρό του πολέμου, Άννα,
τα μπαχαρικά είναι πιο απαραίτητα από ποτέ.
Για να διατηρούν το κρέας και να νοστιμίζουν τα υποκατάστατά του.
Το ίδιο και η πηκτίνη, για να φτιάχνεις μαρμελάδα στο σπίτι.
Το ξέρει αυτό, κύριε Ντάσσελ. Απλά αστειευόταν.
Η Μητέρα Φρανκ, η Συνήγορος των Παιδιών.
Πρέπει να είναι δύσκολο για τον πατέρα,
να προσπαθεί να διευθύνει την επιχείρηση από 'δω πάνω.
Ειδικά με την αρθρίτιδά του.
Σήμερα έγινε μια σημαντική συνάντηση.
Θα ετοιμάσουμε τα συμβόλαια μέχρι αύριο.
Οι διαπραγματεύσεις ήταν πολλές και βαρετές.
Ο κύριος Κλέιμαν και ο κύριος Κούγκλερ,
έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν για μας,
αλλά... τα πράγματα κατέληξαν να είναι πιο σοβαρά απ' ότι περιμέναμε.
Το κτίριο πωλείται;
Και ο καινούριος ιδιοκτήτης έρχεται σήμερα το απόγευμα.
Να το δει.
Θεέ μου.
Κάθε ήχος αναπνοής σταμάτησε...
οχτώ καρδιές χτυπούσαν δυνατά,
βήματα στις σκάλες, μετά ένα τρίξιμο στην βιβλιοθήκη...
Είναι τόσο κοντά.
Αυτή η στιγμή δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια.
Μείνε εδώ... ηλίθιε!
Κύριε Κλέιμαν!
Είπα ότι άφησα το κλειδί της σοφίτας στο σπίτι.
Δεν πρόκειται να πάρουν το μισθωτήριο μέχρι την άνοιξη.
Ο πόλεμος μπορεί να έχει τελειώσει μέχρι τότε.
Δεν το πιστεύεις πραγματικά αυτό, έτσι;
Ίντιθ...
Τι συμβαίνει;
- Ο μανάβης έφυγε. - Τι;
Εξαφανίστηκε. Κανείς δεν ξέρει τι του συνέβη.
Τον συνέλαβαν!
- Δεν το ξέρουμε αυτό. - Θα μιλήσει στην αστυνομία για εμάς!
- Φυσικά και δεν θα το κάνει. - Δεν ξέρει για σας.
Ξέρει ότι παίρνεις παραπάνω λαχανικά!
Είναι καλός άνθρωπος. Τον εμπιστεύομαι απόλυτα.
- Δεν θα μείνεις εδώ; - Πρέπει να πάω σπίτι.
Μιπ;
Σιγουρέψου ότι θα το παραλάβει.
Φυσικά, κύριε Ντάσσελ.
Σε παρακαλώ, μεταβίβασέ της όλη μου την αγάπη.
Πάντα το κάνω.
Μου ζήτησε να σας δώσω αυτό.
- Έχει ένα γράμμα μέσα. - Σ' ευχαριστώ.
Ο κύριος Ντάσσελ πέφτει ολοένα και περισσότερο στην εκτίμηση μου.
Η οποία είναι ήδη υπό το μηδέν.
Πιμ, πρέπει να πεις κάτι.
Άννα, σε παρακαλώ...
Γιατί αυτός μπορεί να στέλνει γράμματα, ενώ εγώ όχι;
Μας βάζει σε κίνδυνο. Βάζει την Μιπ σε κίνδυνο.
Αν την πιάσουν, θα την βασανίσουν!
Τι γίνεται αν η αγαπημένη του Λόττε το πει σε κάποιον;
Τι γίνεται αν κάποιος ακολουθήσει την Μιπ μέχρι εδώ;
Κοίτα, η αρραβωνιαστικιά του κυρίου Ντάσσελ
δεν έχει ιδέα που βρίσκεται αυτός.
Νομίζει ότι κρύβεται στο ύπαιθρο. Άννα, γλυκιά μου. Δεν το εγκρίνω όσο κι εσύ.
- Τότε, κάνε κάτι! - Είναι μόνος του, αγάπη μου.
Δεν έχει κανέναν εδώ, που να τον αγαπάει.
Δεν είναι ο μόνος!
Δαγκώνω την γλώσσα μου όταν θέλω να ουρλιάξω και να φωνάξω!
'Οι Γερμανοί...'
Δεν ξέρω πόσο ακόμα θα αντέξω χωρίς να εκραγώ.
'...η ποσότητα φωτιάς και σιδήρου'
'που συχνά εξαπολύουν εναντίον των άλλων.'
'Τώρα... αυτό δεν είναι το τέλος.'
'Δεν είναι καν η αρχή του τέλους.'
'Αλλά είναι ίσως το τέλος της αρχής.'
Αυτός ο πόλεμος μοιάζει να διαρκεί για πάντα.
Πάντα έχεις τη μύτη σου χωμένη σε ένα βιβλίο, σωστά μικρή;
Ο κ. Ντάσσελ χρησιμοποιεί το γραφείο μου.
Αλλιώς θα διάβαζα στο δωμάτιο μου.
Οι νεαρές δεσποινίδες δεν πρέπει να γεμίζουν το κεφάλι τους με ανοησίες.
Θα έπρεπε να διαβάζατε περισσότερο, κ. Βαν Νταν,
έτσι δεν θα λέγατε τέτοιες ανοησίες.
Άννα!
Είπες πως ο κ. Ντάσσελ θα μείνει μαζί μας για λίγες εβδομάδες.
Σταμάτα να παραπονιέσαι, αγαπητή μου.
Σταματά να παραπονιέσαι και βοήθησε τη μητέρα σου.
Δεν σε αφορά!
Μην μιλάς στο συζυγό μου με αυτόν τον τρόπο!
Δεν ξέρω πως το ανέχεσαι!
Αν ήταν κόρη μου...
Μην γίνεσαι σαρκαστική μαζί μου.
- Δεν ξέρω, αυτά τα μοντέρνα κορίτσια! - Μάργκοτ, υποστηριξέ με!
Η Μάργκοτ διαβάζει όσο και εγώ.
Η Μάργκοτ δεν αντιμιλάει.
Ήταν πολύ φρόνιμο μωρό.
Κοιμόταν όλη τη νύχτα.
Σαν τον Πήτερ μου, έτσι γλυκέ μου;
Και έμαθε να πηγαίνει τουαλέτα όταν ήταν 18 μηνών.
Μητέρα!
Ο Πήτερ μας είναι καλό παιδί.
Όχι τόσο διανοούμενο σαν κι εσένα, αλλά θα πάει σε διάφορα μέρη.
Το πρόβλημα είναι ότι ξέρεις περισσότερα απ' ότι θα έπρεπε.
Αργότερα όταν μεγαλώσεις, δεν θα μπορείς να ευχαριστηθείς τίποτα πια.
Δεν είναι αλήθεια!
Θα λες, " Το διάβασα αυτό σε κάποιο βιβλίο 20 χρόνια πριν "
γι' αυτό βιάσου αν θες να βρεις σύζυγο, ή να ερωτευτείς,
αφού όλα θα σε απογοητεύουν.
Ξέρεις όλα όσα πρέπει, στη θεωρία.
Αλλά στην πράξη;
Λοιπόν, αυτή είναι μια άλλη ιστορία.
Ευχαριστώ, κ. Παρλαπίπα.
Γιατί την είπες κ. Παρλαπίπα;
Γιατί πάντα συμφωνεί με τον κ. Παρλαπίπα.
Τι λέει ο κ. Παρλαπίπας;
Άκουγες καθόλου, αργόστροφε;
Είπε ότι δεν βομβαρδίζουν αρκετά την Γερμανία.
Άρα νομίζω ότι θα πρέπει να είναι παντρεμένη μαζί του.
Το νομίζεις αυτό, μις Κουάκ-Κουάκ;
Τι είπες;
Δεσποινίς Κουάκ-Κουάκ.
Άννα!
Που το βρήκες αυτό; Δώστο πίσω!
"Μια ανυπόφορη ξερόλα", της Άννας Φρανκ, έκτη τάξη.
Δώστο πίσω!
Σαν τιμωρία που μιλούσες στην τάξη. "Κουάκ-Κουάκ Κουάκ", είπε η κ. Ξερόλα.
- Έκλεψες το μολύβι μου. - Δεν είδα το χαζό μολύβι σου.
Άννα!
Προς τι η βιασύνη;
Διασκεδάζετε; Μπορώ να συμμετέχω;
Είναι το γραφείο μου ελεύθερο τώρα;
Φυσικά.
Και το Χάνουκα έφτασε.
Μάζλετοφ!
Παντοδύναμο προπύργιο
της σωτηρίας μου,
το να σε εξυμνώ
είναι ευχαρίστηση.
Αναστύλωσε τον Οίκο...
...και τότε θα ολοκληρώσω
... με ένα τραγούδι υμνητικό...
Με συγχωρείτε.
Μούσσι!
Έλα 'δω!
- Τα έκανε στο πάτωμα! - Ξέχασα το δίσκο του.
- Ανόητε! - Κουάκ-Κουάκ!
Είναι 17:40, κ. Ντάσσελ.
Θα ήσασταν αρκετά καλός ώστε να με αφήσετε να χρησιμοποιήσω το γραφείο τώρα;
Δεν είμαι έτοιμος.
Είναι η σειρά μου.
Έχω να κάνω μια σημαντική δουλειά, νεαρή μου.
Το ίδιο κι εγώ.
Τι; Το να μουτζουρώσεις το ημερολόγιο σου;
Το δωμάτιο είναι το ίδιο δικό μου όσο και δικό σας!
Ήδη το χρησιμοποιείς για μιάμιση ώρα, 5 μέρες την βδομάδα.
Και κατά την διάρκεια του ύπνου μου.
Μα το έχετε το διπλάσιο από μένα!
Και γιατί αυτό;
Γιατί εγώ είμαι επαγγελματίας και όχι ένα μικρό κοριτσάκι.
Δεν είμαι μικρό κοριτσάκι.
Άννα, θα μπορούσες να με βοηθήσεις με τις πατάτες;
Μητέρα, σε παρακαλώ, υποστήριξε με!
- Όχι άλλοι τσακωμοί, σε παρακαλώ. - Μα είναι άδικο!
Σταμάτα Άννα! Γιατί πρέπει να κάνεις τα πάντα τόσο δραματικά;
Λυπάμαι πολύ κύριε Ντάσσελ.
Με ποιανού το μέρος είσαι;
Όταν πρωτοήρθατε εδώ κ. Ντάσσελ, όταν πρωτοήρθατε εδώ, συμφωνήσαμε
ότι το δωμάτιο θα το μοιραζόμασταν και οι δυο μας.
Λογικά, αυτό θα σήμαινε ότι εγώ θα είχα τα πρωινά και εσείς τα απογεύματα.
Δεν ζητάω τόσα πολλά, μόνο δυο ακόμα ώρες δύο φορές την βδομάδα.
Και που θα κάνω εγώ την δουλειά μου;
Ίσως θα έπρεπε να πάω πίσω στο ωραίο μου μικρό χειρουργείο στο Χέρενγκραχτ;!
Λοιπόν, μπορείτε πάντα να δουλεύετε στην τουαλέτα.
Περνάτε αρκετό χρόνο εκεί μέσα.
- Συγγνώμη. - Τι είναι καλή μου;
Είναι ο κ. Ντάσσελ.
Μπορούμε να μιλήσουμε αργότερα;
Έχουμε μόνο μισή ώρα. Ο κ. Κούγκλερ πρέπει να φύγει.
Λοιπόν, περίμενε μισό λεπτό Άννα.
Θα συγχωρήσετε για λίγο, κ. Κούγκλερ;
Τι είναι, καλή μου;
Σε παρακαλώ, πες κάτι στον κ. Ντάσσελ.
Η μητέρα δεν θα βοηθήσει, φέρεται απαίσια, ως συνήθως.
Έλα τώρα.
Ξέρω ότι είναι μια δύσκολη κατάσταση,
χρειάζεστε την ησυχία σας για να μελετήσετε και
το ίδιο χρειάζεται και η κόρη μου.
- Ο παλιός καλός πατέρας. - Αν μπορώ να σας απαντήσω, κ. Φρανκ.
- Είναι ένα πολύ... ξεροκέφαλο παιδί. - Άννα!
Τώρα αν ήταν η Μάργκοτ, δεν θα με πείραζε.
Το γράψιμο είναι πολύ σημαντικό για κείνη.
Πιστεύω ότι είναι ο μόνος τρόπος να καταλάβει κάπως τον κόσμο...
να βρίσκει παρηγοριά υπό αυτές τις φρικτές συνθήκες.
Δουλειά και ελπίδα,
αυτά είναι που μαθαίνουμε στις κόρες μας, κύριε Ντάσσελ.
Γι' αυτό και πιστεύουμε τόσο πολύ
στην μόρφωσή τους.
Η μόνη ελευθερία...
Είναι εδώ μέσα.
Αυτή είναι η ελπίδα μας για το μέλλον.
Από σεβασμό σε σένα, θα συμφωνήσω.
Ναι!
Δεν θέλω ο κόσμος να λέει ότι,
η Άννα απέτυχε στις εξετάσεις της εξαιτίας μου.
Σας ευχαριστώ, κ. Ντάσσελ.
Πατέρα, σ' αγαπώ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο!
Και τη μητέρα σου;
Δεν με αγαπάει όπως εσύ.
Άννα, αυτό δεν είναι αλήθεια.
Ο κ. Ντάσσελ, είχε κατσουφιάσει για δύο μέρες.
Τόσο παιδιάστικο εκ μέρους του, δεν νομίζετε;
Οι Κυριακές είναι τόσο μοναχικές χωρίς τα άτομα που μας βοηθάνε.
Έξω τα πράγματα χειροτερεύουν.
Η Μιπ συνάντησε τον δάσκαλο μου στον δρόμο την προηγούμενη βδομάδα.
Μόνο τέσσερεις από τους συμμαθητές μου έχουν απομείνει.
Δεν ήξερε ποιοί.
Γυναίκες γυρίζουν σπίτι από τα ψώνια τους για να βρουν το σπίτι τους
σφραγισμένο και τα παιδιά τους να έχουν φύγει.
Παιδιά γυρίζουν σπίτι από το σχολείο για να βρουν τους γονείς τους εξαφανισμένους.
- Αγαπητή μου Μιπ, σ' ευχαριστώ πολύ! - Ευχαρίστηση μου. Ελπίζω...
Και για να προστεθεί στα βάσανα μας, ο κ. Ντάσσελ άρχισε να δουλεύει.
Κάνε ησυχία, γυναίκα! Θα σ' ακούσουν στον δρόμο!
Ας έρθει κάποιος να βοηθήσει.
Κάποιος παρακαλώ;!
Είναι εντάξει, είναι εντάξει.
- Άνοιξε. - Θα τελειώσει σύντομα.
Αυτό ήταν!
Επόμενος;
Gracias por su ayuda hoy.
- Αυτά δεν είναι Εβραϊκά. - Όχι, είναι ισπανικά.
Ισπανικά;
Ναι, σημαίνει " Σ' ευχαριστώ για την βοήθεια σου σήμερα. "
Αυτό είναι που μελετάς;
Περίπου... Έχω φτάσει μέχρι το Τρίτο Επίπεδο.
Βλέπεις,
όταν ο πόλεμος τελειώσει,
Η Σαρλόττε κι εγώ σχεδιάζουμε να μεταναστεύσουμε στην Νότια Αμερική.
- Δε μου το είπες ποτέ. - Όχι.
- Buenas noches. (Καληνύχτα) - Bu...enas no..ches.
Buenas noches.
... Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φώς
και όλοι να λένε να μία σοφός!
Κάνε μια ευχή.
Ιούνιος 1943
Είναι τα 14α γενέθλια μου σήμερα και έχω παραχαϊδευτεί.
Πήρα ένα βιβλίο Μυθολογίας, ένα δοχείο γιαούρτι,
μία καρφίτσα φταγμένη από πέννα...
και...
' Η ζωή σου μπορεί να είναι δύσκολη, '
' για μας που έχουμε την υποχρέωση να γίνουμε οι δάσκαλοι σου,'
' ένας φοβερός μπελάς '
' Διαβάζεις και μελετάς όλη μέρα αποφασισμένη '
' να κρατήσεις μακριά την ανία.'
' Η πιο δύσκολη ερώτηση, αυτή που είναι πιο δύσκολο να ανεχτείς,'
' είναι " τι στο καλό να φορέσω;" '
' Δεν έχω πια εσώρουχα, τα ρούχα μου είναι μικρά,'
' η φανέλα μου είναι στενή, είμαι πραγματικά χάλια! '
' Για να βάλω τα παπούτσια μου πρέπει να κόψω τα δάχτυλα μου. '
' Θεέ μου, βασανίζομαι με τόσες συμφορές! '
Ευχαριστώ, πατέρα.
- Άννα, τι περπατάει με 99 χτυπήματα; - Δεν γνωρίζω. Τι;
Μία σαρανταποδαρούσα με ξύλινο πόδι!
Χρόνια πολλά.
Συγγνώμη δεν είχα χαρτί περιτυλίγματος.
Είναι της ανιψιάς μου, δεν της κάνουν πια.
- Ευχαριστώ, Μιπ. - Δείτε την!
Δεκατεσσάρων και δεν έχει φιληθεί ποτέ.
Στα δεκαέξι, ανόητη.
Δεν ήταν έτσι για μένα!
Νιώθω σαν να βρίσκομαι πάνω σε ξυλοπόδαρα.
Αλλά θα εξασκηθώ ξανά και ξανά, μέχρι να τα συνηθίσω.
Αυτό που μου συμβαίνει είναι υπέροχο,
και δεν εννοώ μόνο τις αλλαγές στο σώμα μου αλλά και τις αλλαγές μέσα μου.
Άννα.
Όποτε έχω την περίοδο μου,
3 φορές μέχρι τώρα,
νιώθω ότι παρόλο τον πόνο και την σύγχυση, κουβαλάω ένα γλυκό μυστικό.
Κάποιες φορές, τη νύχτα,
έχω μια έντονη επιθυμία να...
αγγίζω το σώμα μου.
Δεν μπορώ να το πω σε κανέναν,
ούτε καν στην Μάργκοτ.
- Συγγνώμη. - Το μπάνιο είναι όλο δικό σου.
Οι γονείς είναι τόσο παράξενοι σε ότι αφορά το σεξ, δεν είναι;
Και η Μάργκοτ δεν θα μου πεί τίποτα.
Πίσω οι ώμοι.
Η Ζακλίν μου είπε ότι τα μωρά δεν βγαίνουν από την κοιλιά της μαμάς τους.
Άννα γλυκειά μου...
Είπε, ότι από εκεί που μπαίνουν τα υλικά, από εκεί βγαίνει και το τελικό προϊόν.
Κάποτε, προσπάθησα να πιάσω το στήθος της
αλλά δεν με αφήσε.
Για δες έχεις ψηλώσει, είναι 3 ίντσες τον τελευταίο χρόνο.
Δεν μπορούμε να φοράμε αυτές τις φούστες μητέρα.
Ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους της Μπεπ.
- Είναι απαίσιες. - Δεν είναι και τόσο άσχημες.
Μοιάζουν με τσουβάλια για πατάτας.
Χρησιμοποίησε όλα τα κουπόνια της για τα ρούχα.
Όλα φθείρονται.
Ο κορσές της μαμάς έχει χαλάσει,
πράγματα σπάνε και δεν μπορούμε να τα αντικαταστήσουμε.
Και τα χρήματα των Βαν Νταν τελειώνουν.
- Δώστο πίσω αυτό. - Δεν θα το πουλήσεις!
- Δώστο πίσω! - Πάνω από το πτώμα μου!
Γιατί η εταιρία δεν μπορεί να πληρώσει και για μας;
Πληρώνει για τους Φρανκς.
Είναι η δουλειά του, ανόητη αγελάδα! Δώσε μου το παλτό!
- Και το ποδήλατο του; - Όχι, μητέρα!
- Τι σου χρειάζεται εδώ πέρα; - Το χρειάζομαι.
Αλήθεια; Και που ακριβώς σκέφτεσαι να πας;
- 'Οταν τελειώσει ο πόλεμος... - Ποτέ δεν θα τελειώσει!
Οι Ναζί θα μας πυροβολήσουν σαν τους αρουραίους,
θα μας κάνουν κομματάκια, ενώ είμαστε κλειδωμένοι εδώ πάνω σαν τους λεπρούς.
Σκάσε!
Γιατί δεν μας πήρες από 'δω πριν να ήταν πολύ αργά;
Θα μπορούσαμε να πηγαίναμε στην Αμερική.
Σκάσε!
- Τι γελάς; - Δεν γελάω.
Μας κοιτάς, μας κοροϊδεύεις.
Όχι, δεν το κάνω αυτό!
Γιατί δεν μπορείς να κάτσεις στο άθλιο δωμάτιο σου;
Είναι μια χοντρή, κοκκινοπρόσωπη, γκρινιάρα.
Επιπροσθέτως, είναι υπέρμετρα απαιτητική, εγωκεντρική, πανούργα,
υπολογίστρια, εκμεταλλεύτρια, πλεονέκτρια, ματαιόδοξη "τσακπίνα".
Μόνο να μπορούσα να την πετάξω σε ένα κουβά νερό
και να την βάλω στην αποθήκη με τα κάρβουνα!
Δεν είναι απαίσιοι οι γονείς;
Δεν σε νοιάζει όταν σου φέρονται απαίσια;
- Προφανώς, το αξίζω. - Όχι, δεν είναι έτσι.
Πρέπει να αντισταθείς.
Πάντα, έτσι ήταν.
Είσαι πολύ καλός, αυτό είναι το πρόβλημα σου.
Δεν το είχα συνηδειτοποιήσει αυτό μέχρι πρόσφατα.
Συγγνώμη, που σε κορόιδευα.
Δεν πειράζει.
Όταν σε φώναζα βλάκα...
Δεν είσαι, απλά χρειάζεσαι τον χρόνο σου.
Πιστευώ ότι κάτω από αυτό, είσαι πραγματικά ένας στοχαστής.
Το πρόβλημα είναι ότι πετάω ασυναρτησίες και μετά το αντιλαμβάνομαι.
Κανένας δεν με καταλαβαίνει πραγματικά,
ωστόσο ούτε κι εγώ δεν καταλαβαίνω πραγματικά τον εαυτό μου.
Νιώθω τόσο μόνη μερικές φορές.
Εσύ;
Δεν το έχεις παρατηρήσει;
Οι περισσότερες από αυτές τις πατάτες είναι...
Οι γονείς μου είναι κακοί. Μου φέρονται σαν να ήμουν μωρο.
Ακόμα και ο πατέρας, αν και τον αγαπάω πάρα πολύ.
Και παίρνει πάντα το μέρος της Μάργκοτ.
Όλοι αγαπάνε την Μάργκοτ.
Βέβαια, κι εγώ την αγαπώ, επίσης.
Είναι τόσο όμορφη, έτσι δεν είναι;
- Δεν νομίζεις; - Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ.
Αλήθεια;
Την επόμενη φορά που θα πας να πάρεις τις πατάτες, μπορώ να έρθω κι εγώ;
Κάτω στην αποθήκη;
Δεν θα φοβηθείς;
Όχι, μαζί σου.
- Χρειάζομαι σουτιέν τώρα πια. - Δεν νομίζω.
Μπορώ να πάρω ένα από τα δικά σου;
Έχω μόνο δύο.
- Είπες ότι σου είναι πια πολύ μικρά. - Ναι, αλλά δεν έχω κανένα άλλο.
Σε παρακαλώ.
- Εντάξει. - Αλήθεια;
Τον συμπαθείς τον Πήτερ, έτσι δεν είναι;
Φυσικά.
- Πόσο πολύ τον συμπαθείς; - Σίγουρα περισσότερο απ' ότι εσύ.
Εύχομαι να μην του μιλούσες τόσο απότομα, Άννα.
Ξέρω ότι δεν είναι πολύ έξυπνος,
αλλά έχει αισθήματα.
Είσαι εντάξει;
Είναι τόσο παράξενο συναίσθημα, να είσαι τόσο κοντά στον έξω κόσμο.
Είσαι τόσο γενναίος, που έρχεσαι εδώ κάτω.
Είναι η δουλειά μου.
Και πρέπει να αμπαρώνω τις πόρτες κάθε βράδυ και να τις ανοίγω κάθε πρωί.
Κάποιες φορές, όταν έχει ησυχία,
ακούω τους αποθηκάριους να γελούν.
Ήταν φίλοι μου.
Μου έδιναν γλυκά.
Μούσσι. Μούσσι!
Πάντα με ακολουθεί εδώ κάτω.
Σ' αγαπάει, γι' αυτό.
Πάμε!
Ο Πήτερ κι εγώ, ερχόμαστε τελευταία, όλο και περισσότερο στη σοφίτα.
Νομίζω ότι έχω αρχίσει να τον ερωτεύομαι,
αλλά δεν ξέρω αν κι αυτός νιώθει το ίδιο για μένα.
Είναι τόσο ντροπαλός.
Αισθάνομαι ότι παίζουν μόνο για μας, εσύ;
Μερικές φορές αισθάνομαι σαν πουλί που του κόπηκαν τα φτερά.
Θέλω να χορεύω και να σφυρίζω, θέλω να βλέπω τον κόσμο
και να αισθάνομαι νέα και ελεύθερη
και να μην ανησυχώ για το αν είμαι Εβραία ή όχι.
Απλώς θέλω να διασκεδάσω λίγο!
Όλοι μου κάνουν παρατηρήσεις.
Αν μιλάω, επιδεικνύομαι.
Αν δεν μιλάω, είμαι αγενής και αν είμαι κουρασμένη, είμαι τεμπέλα.
Οι μεγάλοι πάντα έτσι φέρονται.
Εμείς θα είμαστε διαφορετικοί, έτσι δεν είναι;
Θέλω να μετακομίσω στις Ανατολικές Ινδίες
και να ζήσω σε μια φυτεία δένδρων καουτσούκ.
Θα γίνω χορεύτρια ή διάσημη ηθοποιός, δεν μπορώ να αποφασίσω τι από τα δύο.
Όλα εντάξει, έχουμε κάποιον να μας προστατεύει.
Εσείς οι δύο, πήρατε το μαξιλάρι μου;
Συγγνώμη, κύριε Ντάσσελ, ήταν το μόνο που μπορέσαμε να βρούμε.
Θα έχει γεμίσει ψύλλους.
Η γάτα δεν έκατσε πάνω του.
Δεν μπορώ να έχω τίποτα αποκλειστικά δικό μου σ' αυτό το μέρος;
Τι σαματατζής!
Ας του κάνουμε μια πραγματική έκπληξη.
Τι;
Έλα! Φέρε κάτι!
Όχι, χαζέ! Θα το δει.
Γιατί γελάτε εσείς οι δύο;
Άννα;
Προσπαθώ όσο μπορώ να μην τρέχω από πίσω του όλη την ώρα
και να του μιλάω όσο το δυνατόν λιγότερο,
αλλά δεν είναι εύκολο.
Τι ήταν αυτό;
Όχι! Όχι! Γλυκέ μου!
Τι συνέβη;
Η μπροστινή πόρτα ήταν ακόμα αμπαρωμένη, σήμερα το πρωί.
Χρειάστηκε να σπάσω ένα παράθυρο για να μπω μέσα.
Ανόητε χαζέ!
Τώρα ο φύλακας νομίζει ότι έγινε διάρρηξη και καλεί την αστυνομία.
Την αστυνομία;
Είστε πολύ απρόσεχτοι τελευταία.
Μια εύκολη δουλειά, και αυτή δεν μπορείς να την κάνεις σωστά!
Ο καημένος ο Πήτερ, όσο πάει και χειροτερεύει.
Ο Μούσσι εξαφανίστηκε.
Κανένας δεν τον είδε από χθες.
Δε φταις εσύ.
Είμαι άχρηστος, χαζός, δεν είμαι ικανός για τίποτα.
Δεν είναι αλήθεια.
Είσαι καλός στη γεωγραφία.
Και τώρα έχασα το γάτο μου!
Έχεις εμένα.
Έχεις ποτέ...
...φιλήσει κάποιον;
- Όχι. - Κανέναν;
- Λοιπόν, μόνο τη μητέρα και... - θελώ να πω, ένα κορίτσι.
Είναι τόσο τρελό.
Είμαι μισότρελη από επιθυμία για κείνον αλλά και πάλι...
...δεν ξέρω.
Είναι ο σωστός;
Δεν ξέρω.
Πάλι στη σοφίτα;
Απλά δανείζω στον Πήτερ το "Ο Θρύλος των Φόρσαϊτ".
Διαβάζετε πολύ εκεί πάνω, σωστά;
Δεν το πρόσεξες;
Αυτό είναι το πρόγραμμα του BBC και των ενόπλων δυνάμεων.
Αυτές είναι οι ειδήσεις, οι καλύτερες του πολέμου μέχρι τώρα.
Ο Τζον Σναγκ θα τα διαβάσει σε σας.
Οι Ιταλικές δυνάμεις παραδώθηκαν άνευ όρων
και έχει ανακοινωθεί προσωρινή παύση πυρός.
Που είναι η Άννα και ο Πήτερ; Πρέπει να το ακούσουν αυτό.
Οι ειδήσεις αυτές ανακοινώθηκαν από τον Στρατηγό Άιζενχαουερ,
σε μιά μετάδοση από την Αλγερία στις 5.30 το απόγευμα.
Δεν είμαι πια η μις Κουάκ-κουάκ;
Λυπάμαι που σε πείραξα.
Νόμιζες πως ήμουν ενοχλητική, έτσι;
Παλιά ήμουν ο κλόουν της τάξης, αλλά είμαι διαφορετική Άννα τώρα.
Μου αρέσει όταν χαμογελάς.
Γιατί;
Επειδή σχηματίζονται λακάκια στα μαγουλά σου.
Τα έχω από τότε που γεννήθηκα.
Είναι το μόνο σημάδι γοητείας που κατέχω.
Τι; Δεν είναι αλήθεια!
Ξέρω ότι δεν είμαι όμορφη.
Ποτέ δεν ήμουν και ποτέ δεν θα είμαι.
Νόμιζω ότι είσαι πολύ χαριτωμένη.
Είσαι το Ελ Ντοράντο μου.
Αυτό είναι μέρος χαζέ! Δεν μπορείς να αποκαλείς κάποιον έτσι.
Απλά αστειεύομαι.
- Καληνύχτα καλή μου. - Καληνύχτα μητέρα.
- Σε παρακαλώ, πρόσεχε αγάπη μου. - Για ποιο πράγμα;
Ο Πήτερ είναι πολύ ευαίσθητο παιδί.
Κι εγώ δεν είμαι;
Απλά εννοώ, φαίνεται μικρός για την ηλικία του.
Με πολλούς τρόπους, μικρότερος από σένα.
Και δεν έχει τα δικά σου...πλεονεκτήματα.
Ξέρεις...
Ξέρεις ότι μπορείς να γίνεις πολύ απαιτητική.
Απαιτητική;
Λοιπόν...ενθουσιώδης.
Εννοώ ξεκινάς πράγματα και μετά ξαφνικά τα βαριέσαι.
Μόνο αυτό μπορείς να πεις μητέρα; Δεν μπορείς να είσαι χαρούμενη για μένα;
Φυσικά και είμαι!
Απλά εγώ...
δεν θέλω να πληγωθεί.
Μπορείς να γίνεις αρκετά επιζήμια, ξέρεις.
Φαίνεται ότι νοιάζεσαι περισσότερο για τα αισθηματά του από τα δικά μου.
Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Θέλω να είσαι ευτυχισμένη, πιο πολύ από οτιδήποτε στον κόσμο.
Δεν φαίνεται να το εννοείς.
Απλά δεν θέλω να μεγαλώσεις πολύ γρήγορα.
Συμβαίνει στα κορίτσια αυτές τις μέρες. Δεν πρόσεξες;
Δεν θα γίνουμε σαν και σένα.
Θα ζούμε τις δικές μας ζωές, με ταξίδια και καριέρες και...
Και θα κάνουμε καλύτερη δουλειά απ' ότι εσείς οι μεγάλοι.
Θέλεις να έρθεις στο δωμάτιο μου;
- Είμαι εντάξει. - Σίγουρα;
Καληνύχτα.
Μάργκοτ;
Πες μου ειλικρινά, σε ενοχλεί;
Φυσικά όχι!
Θέλω να πω, είσαι πιο κόντα στην ηλικία του.
Δεν τον σκέφτομαι με τέτοιο τρόπο.
Εύχομαι να μου το είχες πει.
Συνηθίζαμε να λέμε τα πάντα η μία στην άλλη.
Μπορείς να έρθεις να μας κάνεις παρέα στη σοφίτα.
- Τι; - Θα ήσουν καλοδεχούμενη.
Μην είσαι ανόητη!
Καληνύχτα, Άννα.
Εύχομαι να μπορούσα να ξεφύγω από τους γονείς μας.
Νομίζεις ότι έχουν βάσεις στην ακτή;
Πρέπει να έχουν.
Μάλλον μερικές φορές βάζουν βενζίνη και νομίζουν ότι γέμισε.
Τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται πιο ψυχρά.
Και τόσο βαρετά.
Είμαστε κλεισμένοι μαζί τόσο καιρό που όλοι ξέρουν
τι θα πει ο άλλος, την ατάκα κάθε ανέκδοτου, το τέλος κάθε ιστορίας.
Τρελαίνουμε ο ένας τον άλλον.
Αυτό είναι το πιο ηλίθιο σχόλιο που έχω ακούσει ποτέ μου.
Γιατί οι Βρετανοί δεν κάνουν καθόλου ρίψεις βομβών σήμερα;
Γιατί ο καιρός είναι πολύ άσχημος.
Ναι, αλλά ήταν ωραίος χθες και ούτε τότε πετούσαν.
Βούλωσε το!
- Δεν μπορεί να μιλήσει ένας άνθρωπος; - Όχι στην περίπτωση σου.
Ο κ. Φρανκ πάντα απαντάει στην σύζυγο του.
Αυτή δεν λέει τέτοιες βλακείες.
Απλά προσπαθώ να κάνω κουβέντα.
Και όποτε αυτή μιλάει, είναι συνήθως κάτι ευχάριστο ή χρήσιμο.
Μιπ!
Κάθε μέρα έρχονται οι ευεργέτες μας, με τον άνεμο στα ρούχα τους
και τον φρέσκο αέρα στα μαγουλά τους, φέρνοντας μας την ελευθερία μας.
Το Σάββατο, η Μιπ φορτώθηκε σαν μουλάρι κουβαλώντας τα βιβλία μας.
Το φαγητό κάνει κύκλους.
Για τώρα είναι λάχανο. Λάχανο με άμμο, λάχανο χωρίς άμμο,
λάχανο με πουρέ πατάτας, λάχανο και πουρές πατάτας στην κατσαρόλα.
Αλλά δεν με πειράζει.
Το μόνο που σκέφτομαι είναι το πότε θα μπορέσω να βρεθώ μόνη με τον Πήτερ.
Άννα;
Άννελιζ, καλή μου, μένεις αρκετά πίσω στα μαθήματα σου.
Δεν θες να βρεθείς σε χαμηλότερη τάξη όταν επιστρέψεις στο σχολείο, σωστά;
Όχι.
Ποιό είναι το ρητό μας;
Δουλειά και ελπίδα.
Η μητέρα σου κι εγώ...
έχουμε αρχίσουμε να ανησυχούμε λίγο για σένα.
Δεν καταλαβαίνει!
Γιατί δεν μπορείς να είσαι πιο καλή μαζί της;
Την κάνεις πολύ δυστυχισμένη, ξέρεις.
Εσύ...
αγαπάς αυτό το αγόρι;
Πιστεύεις ότι είναι λάθος;
Όχι.
Όχι. Αλλά όταν ζεις τόσο κοντά, όπως εμείς, πρέπει να είσαι προσεχτική.
Έξω, τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά.
Μπορείς να βλέπεις άλλα κορίτσια και αγόρια,
να παίρνεις μέρος σε αθλήματα και άλλες δραστηριότητες.
Αλλά εδώ, είμαστε μαζί κάθε στιγμή της ημέρας.
Αν θέλεις να απομακρυνθείς από κάποιον, δεν μπορείς.
Τα πράγματα...
... μπορούν...
να ξεφύγουν.
Ώρα για τα Γαλλικά σου.
Σκέφτομαι πολύ για τον γάμο τώρα τελευταία.
Οι γονείς μου για παράδειγμα.
Η σχέση τους υποτίθεται ότι είναι ιδανική,
όχι αντιλογίες, απόλυτη συμφωνία.
Αλλά ο πατέρας δεν είναι ερωτευμένος με την μητέρα με τον τρόπο
που είναι αυτή ερωτευμένη μαζί του.
Την φιλάει με τον τρόπο που φιλάει κι εμάς.
Δεν πρόκειται να έχω έναν γάμο σαν κι αυτόν.
Αγαπητή Πιμ, μόνο να ήξερες το πόσο δυστυχισμένη και μόνη είμαι
τον τελευταίο ενάμισο χρονο, με όλους να με κριτικάρουν για οτιδήποτε κάνω...
Κάποιος προσπάθησε να δολοφονήσει τον Χίτλερ. Έλα να ακούσεις το ραδιόφωνο!
Σε λίγο.
Κανένας, ούτε καν εσύ, δεν καταλαβαίνει το πως μεγαλώνω.
Χρειάζομαι να είμαι ελεύθερη και τώρα, μετά από μεγάλη πάλη, η μάχη τελείωσε.
Δεν χρειάζομαι ούτε εσένα ούτε την μητέρα, τώρα πια.
Δεν θέλω να ζω με βάση το πράδειγμα σου.
Είμαι ένας ανεξάρτητος άνθρωπος και θέλω να φέρομαι με τον τρόπο που εγώ θέλω.
Τίποτα δεν θα με εμποδίσει από το να πηγαίνω στην σοφίτα.
Θα πρέπει είτε να το απαγορέψεις είτε να με εμπιστευτείς.
Δεν είμαι πια το μικρό σου καριτσάκι, γι' αυτό σε παρακαλώ άφησέ με ήσυχη!
Το βραδινό είναι έτοιμο.
Τι συμβαίνει καλέ μου;
Εγώ απλά...
... διάβαζα για τον θάνατο της Πιπ.
Τι, πάλι;
Έχω λάβει πολλά γράμματα στη ζωή μου.
Αλλά κανένα τόσο οδυνηρό όσο αυτό.
Είχες τόση αγάπη από εμάς.
Είμασταν πάντα στο πλευρό σου, όσο απίστευτη κι αν ήσουν.
Όλο αυτόν τον καιρό,
σε ενθάρρυνα να γίνεις μια συγγραφέας,
για να...
γράψεις αυτό σε μένα;
Δεν μπορώ να το ελεγξω!
Πρέπει να γράφω αυτά που νιώθω!
Μάιος 1944
- Όττο! - Τι είναι αυτό;
Ήρθαν για μας!
Όττο...
Τι είναι;
Τι κάνεις; Γρήγορα πάνω.
Νομίζω ότι είναι διαρρήκτες.
- Θα το πουν στην Αστυνομία. - Νομίζεις ότι θα μας καταδώσουν;
Ναι.
Πηγαίνω κάτω.
- Όχι Πιμ, μη..! - Είναι εντάξει, έχουν φύγει.
Πρέπει να ελέγξω την είσοδο.
Μείνετε εδώ και κάντε ησυχία.
Άσε με να έρθω και εγώ.
Έξω τα πράγματα χειροτέρευσαν.
Όλοι είναι πεινασμένοι.
Οι εβδομαδιαίες μερίδες φαγητού δεν φτάνουν για 2 μέρες.
Τα μικρά παιδιά κλέβουν οτιδήποτε χωράει μέσα στα χέρια τους.
Τα μαγαζιά λεηλατούνται, οι Ολλανδοί έχουν μετατραπεί σε ένα έθνος ληστών.
Πρέπει να πάω στην τουαλέτα.
- Το ίδιο και εγώ. - Δεν μπορείς.
Θέλεις να τα κάνω στο πάτωμα;
Είναι ακόμη εδώ. Μέσα στο δωμάτιο, γρήγορα.
- Πρέπει να πάω! - Όχι.
Όχι, όχι!
Δεν τολμούσαμε να πάμε επάνω.
Κάθε φορά που νομίζαμε ότι είχαν φύγει, ένας θόρυβος μας έκανε
να τρέμουμε από τον φόβο και ακόμη μια φορά να κρατάμε την ανάσα μας.
Δεν ξέρω πόσο μείναμε εκεί
γιατί οι καμπάνες του Γουέστερκερκ είχαν σταματήσει.
Νομίζω ότι τις χρησιμοποίησαν για τον πόλεμο.
Λυπάμαι.
Δεν βρήκαν κάτι αξίας να κλέψουν στην αποθήκη.
Και εισχώρησαν στα γραφεία.
Τι πήραν;
Τα κουτιά φύλαξης χρημάτων,
τα τσεκ των επιταγών,
2 γραφομηχανές και όλα τα κουπόνια για την ζάχαρη.
Νιώθω τόσο απροστάτευτος εδώ πάνω!
Πρέπει να είχατε αφήσει πάλι το φως ανοιχτό.
- Όχι δεν το κάναμε. - Πρέπει να είστε πιο προσεκτικοί.
Τουλάχιστον η αστυνομία δεν ήρθε εδώ πάνω.
- Μακάρι να ερχόταν. - Τι;
Τουλάχιστον, θα γλιτώναμε από την μιζέρια μας!
Δεν το αντέχω άλλο αυτό!
Δεν μπορώ να κάθομαι εδώ όλη την μέρα!
Δεν μπορώ να αναπνεύσω!
Έπρεπε να ενισχύσουμε την ασφάλεια.
Κατά την διάρκεια της εβδομάδας, ο πατέρας και οι άλλοι άντρες
δεν μπορούσαν να πάνε πια κάτω για να εργαστούν στο πίσω γραφείο.
Πρέπει να έχουμε τα παράθυρα κλειστά,
παρόλο που έξω έχει μια αποπνικτική ζέστη.
Πρέπει να πάρεις 2 από αυτά σήμερα.
Τι;
Τα χάπια βαλεριάνας σου.
Πρέπει απλά να θυμάσαι όλα τα δεινά που υπάρχουν στον κόσμο.
Για όνομα του Θεού!
Μην φέρεσαι έτσι στην μητέρα σου, προσπαθεί μόνο να βοηθήσει.
Και έχει δίκιο.
Τουλάχιστον, δεν είμαστε στην Πολωνία.
Ξέρεις τι συμβαίνει με τους Εβραίους στην Πολωνία;
Κύριε Ντάσελ, σας παρακαλώ!
Και βέβαια ξέρω. Ακούω και εγώ ραδιόφωνο. Δηλητηριάζονται με αέριο.
Τι έχουμε κάνει λάθος;
Γιατί όλοι μας μισούν;
Γιατί υπάρχει ένας νόμος για τους Χριστιανούς και διαφορετικός για μας;
Αν κάνουν κάτι λάθος είναι απλώς αυτό που έχουν κάνει,
αλλά αν εσύ ή εγώ κάνουμε κάτι,
με κάποιο τρόπο αυτό αντιπροσωπεύει όλους τους Εβραίους. Δεν είναι τρελό;
Τα μαλλιά σου είναι τόσο όμορφα σήμερα.
Δεν ακούς!
Η Ιστορία δεν γράφεται με βάση επίσημες αποφάσεις και έγγραφα.
Οι απόγονοί μας πρέπει να κατανοήσουν πλήρως
τι έπρεπε να αντέξουμε εμείς ως έθνος.
Και αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε είναι
συνηθισμένα αρχεία, γράμματα και ημερολόγια.
Όχι βέβαια ότι έχουμε πετύχει να βρίσκουμε ικανοποιήτικες
ποσότητες αυτού του απλού καθημερινού υλικού.
Η εικόνα του αγώνα μας για ελευθερία θα αποτυπωθεί
σε όλο της το βάθος και το μεγαλείο.
Σου μιλάει, αγάπη μου.
Μα ποιός θα θέλει να ακούσει τις χαζομάρες μου;
Δεν είναι χαζομάρες καλή μου.
- Το διάβασες; - Φυσικά όχι.
- Μακάρι να μπορούσα να το κλειδώσω. - Έχω ακούσει μόνο ότι διαβάζεις σε μας.
Και οι μικρές ιστορίες σου. Όλοι τις αγαπάμε.
- Μακάρι να έγραφα σαν εσένα. - Εσύ;!
Αλλά... είσαι τόσο έξυπνη!
Άννα.
Μπορείς να τα φυλάξεις εδώ.
Ευχαριστώ.
Ξέρω ότι μπορώ να γράψω, είμαι σίγουρη ότι μπορώ
Στο κάτω-κάτω, είμαι ο πιο αυστηρός κριτικός του εαυτού μου.
Ξέρω τι είναι καλό και τι όχι.
Αν δεν γράφεις ο ίδιος, δεν ξέρεις πόσο υπέροχο είναι!
Όταν γράφω, όλη μου η στεναχώρια εξαφανίζεται.
Αλλά, και αυτό είναι ένα μεγάλο αλλά,
θα μπορέσω ποτέ να γράψω κάτι σπουδαίο;
Πόσο καιρό συμβαίνει αυτό;
- Είναι μόνο ένας πονοκέφαλος. - Γιατί δεν μου το είπες;
Γιατί δεν ήθελα να το κάνεις θέμα!
Ο φωτισμός εδώ είναι κακός. Πρέπει να εξεταστούν τα μάτια σου.
Και πως θα το κάνει αυτό;
Έχεις ακούσει αυτό για τον ελέφαντα και τα γυαλιά;
Ναι!... κ. Βαν Νταν.
Είναι 13:05!
Εδώ είναι ο σταθμός BBC. Έκτακτες ειδήσεις από τον Τζον Σναγκ.
Η μέρα της απόβασης της Νορμανδίας ήρθε.
Νωρίς το πρωί, οι σύμμαχοι άρχισαν τις επιθέσεις
στην νοτιοδυτική πλευρά του Ευρωπαϊκού οχυρού του Χίτλερ.
Τα πρώτα επίσημα νέα ήρθαν στις 8.45. - Άρχισε!
Το Ανώτατο Αρχηγείο Συμμαχικών Εκστρατευτικών Δυνάμεων
το ονομαζόμενο "ΑΑΣΕΔ" από τα αρχικά του,
Θεέ μου, σωθήκαμε!
...έκανε μια σύντομη πρώτη ανακοίνωση. Ειπώθηκε...
Αυτοί οι απαίσιοι οι Γερμανοί,
μας έχουν καταπιέσει και απειλήσει για τόσο καιρό,
που η σκέψη των φίλων μας και της σωτηρίας σημαίνει τα πάντα για μας.
Κάθε μέρα νίωθω ότι ωριμάζω, νιώθω την απελευθέρωση να πλησιάζει.
Νιώθω την ομορφιά της φύσης και την καλοσύνη των ανθρώπων γύρω μου.
Τι είναι;
Συγγνώμη...
Όχι, έλα μέσα.
Άννα.
Απλώς...
Ο Πήτερ δείχνει κάπως θλιμμένος τελευταία.
Ο Πήτερ.
Δεν σου αρέσει πια;
Φυσικά μου αρέσει, είναι γλυκό παιδί.
Αλλά...;
Κοντεύω στην τελευταία σελίδα.
- Τι; - Έχεις άλλο χαρτί;
- Άννα... - Δεν έχω αρκετό χρόνο, δεν το βλέπεις;
Πρέπει να το κάνω αυτό!
Δεν θέλω να γίνω πια διάσημη ηθοποιός, Μάργκοτ, θέλω να γίνω συγγραφέας!
Δεν με καταλαβαίνει.
Πραγματικά δεν με καταλαβαίνει καθόλου.
Θα έχω διαφορετική ζωή από τα περισσότερα κορίτσια.
Δεν θέλω να γίνω σαν τη μητέρα ή όλες αυτές τις γυναίκες, που
κάνουν οικογένεια και μετά ξεχνιούνται.
Δεν θέλω να ζήσω μια ζωούλα, σαν τους περισσότερους ανθρώπους.
Θέλω να συνεχίσω να ζω, ακόμα και μετά το θάνατό μου.
Θέλω να γίνω μαία και να πάω στην Παλαιστίνη.
Δεν μου το είπες ποτέ αυτό.
Ποτέ δε με ρώτησες.
Νευριάζω κι εγώ με τους γονείς μας, ξέρεις.
Εσύ;
Μα... Μα εσύ είσαι η καλή.
- Πρέπει να είμαι, έτσι δεν είναι; - Τι;
- Δεν έχεις καμιά ιδέα, έτσι; - Για πιο πράγμα;
Δεν είναι εύκολο να διατηρείς την ηρεμία.
Καποιος πρέπει να το κάνει και πρέπει να είμαι εγώ αυτή.
- Με αναγκάζεις να το κάνω. - Σε αναγκάζω;!
- Είμαι απλώς η μικρή σου αδερφή. - Εσύ...
Δεν μπορώ... Δεν μπορώ να το περιγράψω. Εσύ...
Ρουφάς όλο το οξυγόνο.
Προσπαθώ να επιβιώσω! Αυτό είναι το μόνο που έχουμε.
- Αυτή τη σοφίτα; - Αυτή τη ζωή.
Εύχομαι να ήμουν σαν κι εσένα.
" Βλέπω πέντε ασημένια βομβαρδιστικά αεροσκάφη "
" να γυρίζουν με τρομακτική ταχύτητα, "
" αφού διεκπεραίωσαν την αποστολή τους, "
" να πετάξουν τις βόμβες τους σε κάποια γερμανικά οχυρά πολεμοφοδίων. "
" Ασφαλώς έδωσαν σε αυτά τα οχυρά ότι περισσότερο μπορούσαν. "
Εύχομαι να είχα χέρια σαν τα δικά σου.
Είναι χέρια μιας κυρίας.
Είναι;
Το Σέρμπουργκ έπεσε.
Η μεγάλη δύναμη που βρίσκεται στην άκρη της χερσονήσου της Νορμανδίας
βρίσκεται ολοκληρωτικά σε Αμερικανικά χέρια...
Θα έχουν φτάσει εδώ μέχρι τον Οκτώβρη.
Έχουμε τον λόγο του κ. Τσώρτσιλ, γι' αυτό.
Πρέπει να κάνουμε το κάλυτερο δυνατό γι' αυτόν, έτσι δεν είναι, κυρία Φρανκ;
Αλλά ακόμα δεν έχουν έρθει. Η αναμονή μας σκοτώνει.
Άννα!
Τι;
Ο κ. Κούγκλερ κατάφερε να πάρει
8 καφάσια φράουλες στον πλειστηριασμό προϊόντων.
Μαζεύτηκαν όλοι!
Τις κάνουμε μαρμελάδα για το γραφείο,
αλλά πολλές απ' αυτές καταλήγουν στα στόματά μας.
Πριν φτάσουν οι Σύμμαχοι, οι Γερμανοί θα πλημμυρίσουν την χώρα.
Ναι, αυτό λένε στα χαρτιά.
Ωραία, τότε απλώς θα πρέπει να κολυμπήσουμε.
Θα βάλουμε τα μαγιώ μας και θα κολυμπήσουμε κάτω απ' το νερό
ώστε να μην μπορούν να δουν ότι είμαστε Εβραίοι.
Nαι. Μπορώ να φανταστώ τις γυναίκες να το κάνουν αυτό
με τα ποντίκια να τους δαγκώνουν τα πόδια.
Γλυκέ μου!
Εγώ θα είμαι μια χαρά, θα περπατάω σε ξυλοπόδαρα.
Ξυλοπόδαρα;!
Ήμουν πρωταθλητής στο βάδισμα με ξυλοπόδαρα όταν ήμουν νέος.
Ήσουν;
Θα βρώ μια λέμβο κωπηλασίας και θα μας οδηγήσω σε ασφαλές μέρος.
Θα το κάνεις;
Η Μπεπ μου έφερε κι άλλο χαρτί, αλλά με το ζόρι
μπορώ να γράψω σε αυτό, είναι πολύ λεπτό και γκρί.
Κατά βάθος οι νέοι αισθανόμαστε πιο μόνοι από τους μεγαλύτερους.
Είναι σκληρό για μας να ζούμε σε αυτόν τον τρελό κόσμο.
Πως μπορούμε να διατηρήσουμε τις απόψεις μας όταν
τα ιδανικά κομματιάζονται και καταστρέφονται;
Όταν όλοι φτάνουν στο να αμφιβάλλουν για την αλήθεια,
την δικαιοσύνη και τον Θεό;
Βλέπω τον κόσμο να μετατρέπεται σε έναν αγριότοπο.
Ακούω την καταιγίδα που πλησιάζει,
νιώθω το μαρτύριο εκατομμυρίων ανθρώπων.
Και ακόμα... νιώθω κατα κάποιον τρόπο ότι όλα θα αλλάξουν προς το καλύτερο.
Ότι παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι είναι καλόκαρδοι.
Δεν μπορούσα να σας ειδοποιήσω.
- Λυπάμαι τόσο κύριε Φρανκ. - Ψηλά τα χέρια.
Ψηλά τα χέρια!
Είναι άλλος ένας εδώ. Ένα παιδί.
Έλα, κουνήσου!
Επάνω!
Έλα εδώ, αγάπη μου.
Ψηλά τα χέρια!
Οχτώ απ' αυτούς, ποιός θα το πίστευε; Πόσο καιρό κρύβεστε εδώ;
Δύο χρόνια.
Έχετε πέντε λεπτά για να πάρετε μερικά πράγματα.
Σας ευχαριστώ κ. Ντάσσελ.
Είσαι έτοιμη, καλή μου;
Σηκωθείτε.
Πήτερ.
Ελάτε!
Ελάτε, πάμε.
Ειρήνη υμίν.
Πήτερ Βαν Νταν
Πέθανε στο ΣΣ Μαουτχάουζεν τον Μάιο του 1945
Πετρονέλλα Βαν Νταν
Πέθανε στο ΣΣ Τερέζιενσταντ τον Απρίλιο του 1945
Χέρμαν Βαν Νταν
Πέθανε στο ΣΣ Άουσβιτς τον Νοέμβριο του 1944
Άλμπερτ Ντάσσελ
Πέθανε στο ΣΣ Νόυενγκαμμε τον Δεκέμβριο του 1944
Ίντιθ Φρανκ
Πέθανε στο ΣΣ Άουσβιτς-Μπιρκενάου τον Ιανουάριο του 1945
Όττο Φρανκ
Επιβίωσε από το Άουσβιτς Πέθανε τον Αύγουστο του 1980
Μάργκοτ Φρανκ
Πέθανε στο ΣΣ Μπέργκεν-Μπέλσεν τον Μάρτιο του 1945
Άννε Φρανκ
Πέθανε στο ΣΣ Μπέργκεν-Μπέλσεν τον Μάρτιο του 1945
Προσαρμογή στο Blue-Ray: D. ALESTAS
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ F1 Insight, lemon, vassia1486, vivian_k EPOCA The Diary of Anne Frank Team
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ F1 Insight
WWW.SUBS.GR